ارزیابی و معاینه نوزادان و اطفال در فیزیوتراپی فرایندی پویا، جامع و خانوادهمحور است که فراتر از بررسی صرف ساختارهای اسکلتی-عضلانی، به ارزیابی تکامل عصبی-حرکتی، الگوهای حرکتی، تونوس عضلانی، رفلکسهای اولیه و واکنشهای تعادلی، دامنه حرکتی مفاصل، قدرت عضلانی، حس عمقی، کیفیت تنفس و همچنین تعاملات حسی-حرکتی با محیط میپردازد و با در نظر گرفتن سن اصلاحشده (در نوزادان نارس)، تاریخچه پزشکی، یافتههای پاراکلینیک و مشاهده دقیق رفتار حرکتی خودبهخودی در وضعیتهای مختلف (طاقباز، دمر، کشیده و نشسته)، به شناسایی تأخیرها یا انحرافات رشدی، الگوهای جبرانی و عوامل خطرآفرین میپردازد؛ این ارزیابی همواره با مشارکت فعال والدین، اخذ شرح حال دقیق از دوران بارداری تا زمان حال، استفاده از ابزارهای استاندارد مانند آزمونهای تکاملی و در نهایت تدوین یک برنامه درمانی فردیسازی شده با اهداف کوتاهمدت و بلندمدت انجام میشود که بر بازیابی عملکرد، پیشگیری از بدشکلیهای ثانویه و ارتقای مشارکت کودک در فعالیتهای روزمره و بازی تأکید دارد.