فیزیوتراپی پس از جراحی ترمیمی روتاتور کاف

فیزیوتراپی پس از جراحی ترمیمی روتاتور کاف، فرآیندی حیاتی و بلندمدت است که با هدف محافظت از ترمیم و بازگرداندن تدریجی عملکرد شانه طراحی می‌شود. این برنامه بر اساس معیارهای متعددی از جمله اندازه پارگی، کیفیت تاندون و نوع تکنیک جراحی به‌صورت فردی تنظیم می‌شود. پروتکل توانبخشی به طور کلی از چهار مرحله عبور می‌کند: مرحله اول بر بی‌حرکتی و حرکات غیرفعال (پس از برداشتن بریس) برای محافظت از ترمیم متمرکز است، سپس به تدریج حرکات فعال و در مراحل بعدی تمرینات تقویتی و بازآموزی عصبی-عضلانی وارد برنامه می‌شوند. شواهد جدید نشان می‌دهند که شروع حرکات غیرفعال زودهنگام و حتی حرکت فعال در هفته‌های ۴ تا ۶، بدون افزایش خطر پارگی مجدد، می‌تواند به بهبود دامنه حرکتی و تسریع روند بهبودی کمک کند. در نهایت، پیشرفت در این مسیر طولانی با نظارت دقیق فیزیوتراپیست و بر اساس نقاط عطف عملکردی (و نه صرفاً زمان) انجام می‌شود تا تعادل ظریف بین التیام تاندون و پیشگیری از خشکی مفصل حفظ گردد.